Diagnose

De diagnose MGUS wordt als volgt gesteld:

• In een bloed- en urineonderzoek kan worden gezien of en hoeveel M-proteïne er aanwezig is in het bloed en in de urine. Ook wordt gekeken naar het kalkgehalte en de nierfunctie.
• Eventueel worden er vervolgonderzoeken uitgevoerd om de kans op ontwikkeling richting een kwaadaardige aandoening te onderzoeken. Het gaat dan om beenmergonderzoek en een CT-scan of echo van de buik. Met beenmergonderzoek wordt gekeken hoeveel plasmacellen aanwezig zijn in het beenmerg. Met de CT-scan of echo wordt gekeken of lymfeklieren of de milt vergroot zijn en naar het skelet.

Bij MGUS is er M-proteïne aanwezig in het bloed, maar dit is minder dan 30 g/L. Ook is het aantal plasmacellen in het beenmerg  licht verhoogd, maar het moet wel lager zijn dan 10 procent. Als laatste is het belangrijk dat er geen CRAB criteria aanwezig zijn zoals bij de ziekte van Kahler. Als één van de CRAB criteria aanwezig is, moet er verder onderzoek gedaan worden. De CRAB criteria bestaan uit een verhoogd calcium, nierfunctiestoornissen, bloedarmoede en botlaesies.

Spanning en onzekerheid

Totdat de diagnose definitief is heb je vast veel vragen, die de arts nog niet kan beantwoorden. Dat kan spanning en onzekerheid met zich meebrengen, zowel bij jou als bij je naasten. Het helpt als je weet wat er bij de verschillende onderzoeken gaat gebeuren. Die informatie krijg je niet altijd vanzelf. Vraag er daarom naar op de afdelingen waar de verschillende onderzoeken plaatsvinden. Stel ook je ongerustheid aan de orde als je met je dokter praat. Je kunt ook via Hematon contact opnemen met lotgenoten om over je zorgen te praten.