Kanker raakt nooit jou alleen. Het raakt ook je partner, familie, vrienden en collega’s. En het verbindt mensen. Wat roept het nieuwe, symbool, een hart en een druppel, bij jou op? Dit is het verhaal van Annemiek.
‘Mijn verhaal begon in november 2015. Na een longontsteking kreeg ik een longfoto en daarna een CT-scan. Er zat een grote tumor bij mijn achtste rib en een afwijking bij mijn nier. Een enorme schok.’
‘Het eerste wat ik deed, was mijn vriendin Karin bellen. Zij stond meteen voor mij klaar. De volgende dag ging ze met mij mee naar het ziekenhuis. Na veel onderzoeken kreeg ik de diagnose multipel myeloom. De afwijking bij mijn nier bleek gelukkig goedaardig.’
Mijn vriendinnen gingen mee
‘In 2016 startten de behandelingen. Karin ging mee naar afspraken en ook mijn vriendin Nicolette was er altijd voor mij. Na de stamceltransplantatie bleek dat ik niet in volledige remissie was. Een heel moeilijk moment, ik was erg teleurgesteld. Karin en Nicolette bleven luisteren, steunen en naast me staan.’
‘Daarna volgde een periode van afwachten. Drie jaar later steeg het M-proteïne en moest ik opnieuw aan de behandeling. Nicolette ging vrijwel altijd met mij mee naar het ziekenhuis. Dat hoefde van mij niet per se, maar zij vond dat ik er niet alleen voor moest staan.’
Elf jaar na diagnose
‘Ik ben nu elf jaar verder en al een jaar zonder behandeling of onderhoudstherapie. Ik ben in remissie. Het gaat goed met mij.’
‘Als ik terugkijk op die periode, realiseer ik me vooral hoe belangrijk steun van anderen is geweest. Ik ben alleenstaand en dan is het soms moeilijk om alles te bevatten. Juist dan is het ontzettend waardevol dat er altijd iemand voor me klaarstond.’
‘Karin en Nicolette zijn er altijd geweest. Ik kon met hen praten over mijn onzekerheden en angsten, maar ook mijn vreugde delen als ik een goede uitslag krijg. Dat maakt een wereld van verschil.’
Menious
‘En er is nog iemand die ik niet mag vergeten: mijn hond Menios. Met hem moest ik iedere dag naar buiten. Wandelen, uitwaaien, mijn hoofd leegmaken. Dat hielp mij door veel moeilijke momenten. Toen hij nog een pup was, lag hij vaak precies tegen de plek aan waar de tumor pijn veroorzaakte. Voor mij voelde dat als pure liefde.’
Er zijn echt veel mensen die je steunen Maar zonder Karin, Nicolette en Menios was deze periode een stuk zwaarder geweest. Dankzij hen werd de weg een stuk lichter.’
Annemiek
Ook interessant
Je staat er niet alleen voor
‘Kanker is verschrikkelijk. Maar het liet mij ook zien wat werkelijk belangrijk is: de mensen van wie je houdt, de...‘Ga toch eens naar de dokter’
‘Ga toch eens naar de dokter’, zei Agnes. ‘Je broeken vallen bijna van je kont af.’ Kun je nagaan waar...‘Er was zelfs een plek voor mijn hond …’
Ik heb twee keer een bloedkanker gehad. De ziekte van Kahler en acute leukemie. De eerste keer kreeg ik een...
