Als je je arts niet goed begrijpt, wordt ‘Samen beslissen’ lastig

Met de methode Samen beslissen kan een arts een patiënt actief betrekken bij het gesprek over zijn ziekte en behandeling. Ook is er tijd en ruimte voor je eigen verhaal. Zeker voor mensen die bijvoobeeld minder goed kunnen horen of de taal niet goed spreken, is dat erg belangrijk.

Uit onderzoek van het Nivel blijkt dat zorgverleners een gevarieerd beeld hebben van wat de methode Samen beslissen precies inhoudt. Dit duidt erop dat de methodiek niet goed wordt gebruikt. Juist bij deze kwetsbare patiënten is dat een probleem, want het is een groep bij wie gesprekken over medische behandelingen toch al moeilijk is. 

In het Nivel-onderzoek werd gekeken naar deze onderdelen van Samen beslissen: 

1. Benadrukt de zorgverlener dat er iets te kiezen valt?  
2. Bevestigt de zorgverlener dat hij of zij de patiënt zal bijstaan in het keuzeproces? 
3. Geeft de zorgverlener informatie over de behandelopties? 
4. Brengt de zorgverlener de voorkeuren van de patiënt in kaart? 
5. Neemt de zorgverlener deze voorkeuren mee in beslissingen?  

Resultaten Samen beslissen

Zorgverleners bleken slechts in geringe mate de methode Samen beslissen te gebruiken. Ook pasten zij de methode verschillend toe. De minste aandacht gaven de zorgverleners aan het punt de patiënt te verzekeren dat de arts deze persoon bijstaat in het keuzeproces. Een aspect dat juist voor deze doelgroep belangrijk is. 

Over het Nivel-onderzoek 

Aan het onderzoek deden vier ziekenhuizen in Nederland mee. In totaal werden 36 consulten in de palliatieve zorg tussen zorgverleners en patiënten met beperkte gezondheidsvaardigheden opgenomen. Het onderzoek is onderdeel van het project Goed Begrepen, gericht op communicatie in de palliatieve zorg voor mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden, dat wordt uitgevoerd door het Nivel in samenwerking met Pharos.